Son yıllarda kendimi sık sık bir kapının önünde bekler gibi hissediyorum.Bir yanım çocukluğumun dünyasında duruyor: yüz yüze konuşmaların, ağır ağır içilen çayın, insan sesinin ekrandan daha kıymetli olduğu o yerde. Öte yanım ise durmadan hızlanan bir akışın içinde; bildirimlerin, görüntülerin, hiç