Bazı geceler vardır…
Sadece bir konser olarak kalmaz.
İnsanın içinde uzun süre silinmeyen bir duyguya dönüşür.

Dün gece sahnede Sertab Erener vardı…
Gökyüzü yağmurluydu.
Yağmur durmadan yağdı ama hiç kimsenin gitmeye niyeti yoktu. Çünkü bazen insan, sevdiği bir sesi yarım bırakıp eve dönemez.

Belki de gecenin en güzel detayı buydu…
İnsanlar ıslanmasın diye hazırlanan yağmurluklar…
Küçük gibi görünen ama içinde büyük bir incelik taşıyan o düşünce…
Bir konserden çok daha fazlasıydı bu.
“Burada birlikteyiz” demenin en zarif haliydi adeta.

Şarkılar yağmura karıştı…
Kalabalık aynı anda sustu, aynı anda eşlik etti, aynı anda hissetti.
Kimse konforunu düşünmedi o an.
Çünkü bazı anlar kuru kalmakla değil, o duygunun içinde sırılsıklam olabilmekle güzeldir.

Dün gece bir kez daha anladım ki;
iyi müzik sadece kulağa değil, insanın ruhuna da yağar.