Türkiye’de spor konuşulurken çoğu zaman tabelaya bakıyoruz. Kazandık mı, kaybettik mi, kaç attık, kaç yedik… Oysa spor, skorun çok ötesinde bir alandır. Spor; yönetimdir, ekonomidir, altyapıdır, ahlaktır ve en önemlisi bir ülkede geleceğin nasıl inşa edildiğinin aynasıdır.

Bugün futbol başta olmak üzere birçok branşta aynı döngüyü yaşıyoruz. Kısa vadeli başarı uğruna yapılan plansız transferler, altyapının ihmal edilmesi ve günü kurtaran kararlar… Sonuçta kazanan birkaç maç, kaybedilen ise yıllar oluyor. Oysa sürdürülebilir başarı; sabır, akıl ve sistem ister.

Avrupa’da spor kulüpleri artık sadece saha içine değil; veri analizine, spor bilimine, genç oyuncu gelişimine ve kurumsal yönetime yatırım yapıyor. Biz ise hâlâ “büyük isim” transferleriyle günü kurtarmaya çalışıyoruz. Bu anlayış değişmediği sürece tabeladaki skorlar değişse bile tablonun kendisi değişmiyor.

Sporun bir diğer görünmeyen yüzü ise adalet duygusu. Hakem kararları, disiplin süreçleri ve yönetimsel tutarlılık… Bunlar güven üretir. Güven yoksa tribün boşalır, gençler spordan uzaklaşır, marka değeri düşer. Sporun ruhu tam da burada zarar görür.

Bu köşede; sadece maç sonuçlarını değil, sporun arka planındaki gerçekleri konuşacağız. Doğruyu alkışlayacak, yanlışı kimden gelirse gelsin eleştireceğiz. Çünkü spor; cesaret ister, dürüstlük ister ve en çok da sorumluluk ister.

Skorlar geçicidir. Sistem kalıcıdır.

Ve bu ülkede sporu gerçekten ileri taşıyacak olan şey, tabeladaki rakamlar değil; akıldaki vizyondur.